عاشق آدمايي ام که نگفته حالتو مي فهمن
همونا که ناگفته هاي دلتو با يه نگاه به چشمات تا آخر مي خونن
عاشق آدمايي ام که دلي دارند مثل دريا
وسيع و عميق...
وجودشون يه پناه قرص و محکم واسه خستگي هات
يه مرهم واسه زخم هات
دلت از همه دنيا هم که پر باشه
با واژه واژه کلامشون آروم مي گيري