حجاب جان  دریدم  تا رخ  جانانه  پیدا  شد

شکستم این صدف تا آن دُر یکدانه پیدا شد

به جانان کس نمی دانست رسم جانفشانی را

به پای  شمع ، این بی باکی از پروانه پیدا شد

مرا آن لحظه برد از دست تاب می به  میخانه

که عکس روی ساقی در دل پیمانه پیدا شد

به رغم  عاقلان ، دیوانگان رستند  از  دنیا

بلی  اسرار عقل  از مردم دیوانه  پیدا شد

ز هم باید کنند  اهل جهان رفع  پریشانی

نه تنها این صفت در کار زلف و شانه پیدا شد

خدا را گر همی خواهی برو با بی خودان بنشین

اگر گنجی به دست آمد، هم از ویرانه پیدا شد

بنای  خانه  کعبه ، خلیل اللّه   نهاد   امّا

علی در کعبه ظاهر گشت و صاحبخانه پیدا شد

نه  تنها  کارپرداز  زمین  شد در  زمین ظاهر

که  هم  دایر  مدار  طارم  نُه  گانه پیدا شد

به ما شد فرض چون پروانه گرد کعبه گردیدن

که آن شمع حقیقت اندر آن کاشانه پیدا شد

طلسمِ «لا»شکست و دیو رفت و سحر، باطل شد

کلید   گنج   «إلاّ اللّه»   را  دندانه   پیدا شد

بگو با عاشقان طی گشت هجران، گاهِ وصل آمد

بیفشانید  جان  بر مقدمش ، جانانه  پیدا  شد

هویدا   ساخت  اسرارِ   «یداللّه فوقَ ایدیهم»

هنرهاییکه   از  آن بازوی   مردانه   پیدا شد

جهان   تاریک  بود از جهل لیک از پرتو  ایمان

منوّر  گشت  چون  آن ناطق فرزانه پیدا شد

به حبّ و بغض او ایمان و کفر آمد عیان یعنی

مرام   آشنا  و  مسلک  بیگانه  پیدا  شد

«صغیر» از اشتیاق کوی او دارد همان افغان