تو می آیی و دست های مرا

پر از عطر یاس و سحر می کنی

تو می آیی و لحظه های مرا

از احساس گل تازه تر می کنی

تو می آیی و چشم های مرا

برای شکفتن خبر می کنی

تو می آیی ومرهم آشتی

به سرتاسر کینه ها می زنی

تو می آیی با طلوعی لطیف

چه نقشی به آینه ها می زنی!

« نسرین صمصامی »