دلم از گریه گرفته است  بیا خنده کنیم

خنده ای گرم و دلاویز و فریبنده کنیم

حرفی از رفته و آینده و بیجا نزنیم

سینه ها را همه از قهقهه آکنده کنیم

آنچه در خلوت دل هست به کنجی بنهیم

دل هم  یکسره با عاطفه شرمنده کنیم

عشق را حرمت دیرینه و شایسته دهیم

حرکاتی همه خوب و همه زیبنده کنیم

مهربان باش که بی مهری سر آغاز غم است

بهتر آنست که این کار برازنده کنیم

آسمان دل اگر ابر و اگر صاف چه باک

ابرها را همه از سینه پراکنده کنیم....