شعر انتظار مهدي

پژمرده ام اي بهار.كي مي آيي

خورشيد در انتظار.كي مي آيي

از ظلم.شب تيره شده روز بشر

اي وارث ذوالفقار.كي مي ايي

عالم همه جسم است و تو جاني.مهدي

يعني تو همان جان جهاني.مهدي

تنها نه گذشته.حال و آينده ز توست

حقا كه تو صاحب الزماني.مهدي

امروز كه آفتاب توحيد دميد

در خانه نرجس.گل اميد دميد

مي خواند حكيمه سوره ي قدر.كه ديد

در وقت طلوع فجر خورشيد دميد

اي حجت ذات حي قيوم.بيا

اي شاد ز تو:خاطر مغموم.بيا

مظلوم اسير چنگ ظالم.تا كي؟

اي دشمن ظلم و يار مظلوم.بيا

تا سايه ي مهدي به جهان افتاده است

شوقي به قلوب شيعيان افتاده است

در طلعت آفتاب روشن امروز

عكس رخ صاحب الزمان افتاده است

مهدي كه جدا كننده ي نيك و بد است

داناي حقايق ز ازل تا ابد است

در محفل انبيا بود شمع اميد

در گلشن اوليا.گل سر سبد است

بر جلوه ي روي ماه مهدي.صلوات....

بر جذبه ي هر نگاه مهدي.صلوات....

ما را نبود چو هديه اي در خور او

بفرست به پيشگاه مهدي.صلوات