ناراحتی امام

مهدی کروبی

پس از پیروزی انقلاب یک عده ازمجروحان هنوز دربیمارستان ها بودند که به آنها آن طور که باید وشاید رسیدگی نمی شد.

امام با گزارشاتی که خدمت شان می داریم ازمسائل آنان مطلع می شدند ومرتبا به مرحوم دکتر سامی که وزیر بهداری دولت موقت بود، تذکر می دادند که مشکلات آنها رفع بشود. براثر پیگیری امام تحرکاتی درسطح بیمارستان ها انجام شد ووضع مجروحان قدری بهتر شد.

بعد ازمدتی یکی ازمجروحان بیمارستان بانک ملی، شکوائیه ای در یکی از روزنامه ها نوشته و استمداد طلبی کرده بود.

وقتی امام این مطلب را در روزنامه خواندند، با ناراحتی بلند شده و فرمودند: «هرطور شده این فرد را پیدا ومشکلش را برطرف کنید.»

ازطرف دفتر امام با من تماس گرفتند وگفتند فورا به قم بروم. وقتی خدمت ایشان رسیدم، دیدم خیلی ناراحت هستند وبالحن نگرانی گفتند: «یک مجروحی کمک خواسته گفته مرا اعزام کنید، چرا باید این طور باشد؟! فورا اورا اعزام کنید.»

یکی ازاعضای بیت که روزنامه را ازدست امام گرفته بود نقل می کرد: «چهره ی امام ازناراحتی افروخته شده بود که چرا یک مجروح وضعش به این صورت مانده که در روزنامه استمداد می کند که مرا اعزام کنید.»

پس ازاین مافورا ترتیب اعزام او را دادیم.

برگرفته از مجموعه کتاب های یاران ناب

1-یاد امام و شهدا

خاطراتی از امام خمینی

به کوشش: علی اکبری

شادی روح امام وشهدا صلوات