چه زیبا خالقی دارم

چه بخشنده خداي عاشقي دارم

که می خواند مرا با آنكه مي داند گنه كارم

اگر رخ بر بتابانم  ، دوباره مي نشيند بر سر راهم

دلم را می رباید با طنين گرم و زيبايش

که در قاموس پاك و كبريايي قهر نازيباست

چه زیبا عاشقی را دوست مي دارم ، دلم گرم است

می دانم که مي داند بدون لطف او تنهاي تنهايم

خدای من، خدايي خوب مي داند

می داند که سائل را نبايد دست خالي راند

چه ترس از ظلمت شبها به هنگامي كه مي گويد :

عزیزم حاجتی داري اگر ، اينك بخوان من را

که من حاجت روا كردن براي بنده ام را دوست مي دارم...

* به امید حاجت روايي همه *