کاش وقتی زندگی فرصت دهد

****

گاهی از پروانه ها یادی کنیم

****

کاش بخشی از زمان خویش را

****

وقف قسمت کردن شادی کنیم

****

کاش گاهی در مسیر زندگی

****

باری از دوش نگاهی کم کنیم

****

فاصله های میان خویش را

****

با خطوط دوستی مبهم کنیم

****

کاش وقتی آرزویی میکنیم

****

از دل شفاف مان هم رد شود

****

مرغ آمین هم از آنجا بگذرد

****

حرف های قلبمان را بشنود